Geschiedenis van Generaal van Merlen
De SV Generaal van Merlen is op 20 juli 1892 opgericht als schietvereniging om haar leden in de gelegenheid te stellen de schietsport te beoefenen. Zij tracht dit doel te bereiken door het geven van instructie, het houden van schietoefeningen, schietwedstrijden.
Schenking van een gebouw door een nazaat van Generaal van Merlen
Kon Ned.Bond van Oud-Onderofficieren.
Afd.Haarlem en Omstreken.
Schietvereeniging
GENERAAL VAN MERLEN
https://irada.com/2018/11/12/haarlem-14/
douairière Visser van Hazerswoude
https://www.rijksmuseum.nl/nl/collectie/KOG-S-MP-117-9
Een moderne eigen accommodatie aan de Noord Schalkwijkerweg
Bron: https://www.europeana.eu/nl/item/2021663/memorix_c09ee4f4_7da4_4a80_9f83_43f6c855d0d9
Bron: Noord-Hollands Archief, Haarlems Dagblad, 15 augustus 1980, pagina 13 (
https://nha.courant.nu/issue/HD/1980-08-15/edition/null/page/13?query=generaal%20van%20merlen&sort=relevance)
Historie naamgeving S.V. Generaal van Merlen
“Een sieraad van het Nederlandse leger”
De vereniging dankt zijn naam aan jonkheer-generaal Bernhard van Merlen (1800-1890). Geboren op 25 april in Groningen, zoon van een beroepsofficier. Op nog geen 14-jarige leeftijd is hij in dienst getreden als cadet – half leerling, half soldaat – en woonde de slag bij Waterloo bij. In deze bloederige strijd tegen Napoleon verloor hij zijn vader, commandant van de Brigade Lichte Cavalerie.
De officiersrang bereikte de jonge Bernard al in 1819. Acht jaar later. In 1827, trouwde hij met de toen 18-jarige Gerigje Adriana van Everdingen. Uit dit huwelijk zijn vijf dochters en een zoon geboren.
Van Merlen woonde de Belgische opstand bij en werkte als adjudant voor de Hertog van Saksen-Weimar-Eisenach. Om deze, en andere, moedige daden werd hij in 1836 door Koning Willem I verheven in de Nederlandse Adelstand.
De kroon op zijn loopbaan was de bevordering tot generaal-majoor in 1855. Echter, in november 1857 is hij door de Minister van Oorlog eervol ontslagen en met pensioen gestuurd. Zijn militaire geschriften lijken hiervoor de aanleiding. Naast waardering leverden deze hem ook veel tegenstanders op.
Hij overleed op 19 december 1890. Bij zijn overlijden kon de schrijver van het overlijdensbericht in de Militaire Gids (1890) niet anders opmerken dan als “iemand die zijn tijd verre vooruit was” door zijn vooruitstrevende werk voor het Nederlandse Leger.
Op 22 juli 1890 wijdde de Amsterdamsche Courant een hoofdartikel aan, de toen nog in leven zijnde, jonkheer Bernhard van Merlen. Zij plaatste zijn portret en noemde hem “een sieraad van het Nederlandse leger.” Met recht een verenigingsnaam om trots op te zijn.
Naar: Krol, H. (1987). Geschiedenis van het buitengoed Bosbeek in Heemstede en van het adellijk geslacht van Merlen. Heemstede: Drukkerij Melisie.